“DİN”



DİNİN TANIMI

Lügat manası: Din Arapça lügat ta “İtaat ve ceza” anlamına gelir. “Megayisu’l-Lugat”da: Bu kelimenin kökü bir çeşit “teslimiyet ve uyumluluk” taşır. Din itaat anlamına gelir. Rağib İsfahani “Müfredat” kitabında şöyle der:

“Din itaat ve ceza anlamına gelir. Şeriata, itaat edilmesi gerektiği için “din” demişlerdir.”

DİNİN KURAN’DA KULLANIŞ ŞEKLİ

Kuranı Kerim de din, çeşitli manalarda kullanılmıştır. Bazen ceza ve hesap[1], bazen kanun ve şeriat[2], bazense itaat ve kulluk[3] manasına gelmiştir. İtaat ve kul olma anlamında kullanıldığında, genel anlam ifade ederek hatta putlara karşı yapılan itaat ve kulluğu da kapsamıştır.[4]

DİNİN KELÂMDAKİ İSTİLAHİ ANLAMI

Dinin lügat anlamını ve Kuran’ı Kerimin onu hangi manalarda kullandığı bu kitabın dışındadır. Bizim için önemli olan dinin kelâm ilminde ki istilah-i (Raligion) manasını tanımaktır.

Batılı din araştırmacılarının, bu konuda ki sözler çoktur. Din için çeşitli tarifler ileri sürmüşlerdir. Onlardan bir kısmına burada değineceğiz.

1-        Fertlerin, yalnız oldukları bir zamanda Uluhiyyet karşısında ki duygu, amel ve manevî durumlarına din denir. (William James)

2-        Din, insanların çeşitli topluluklarda kurdukları akait, amel, gelenek ve dini kuruluşlar[5]  topluluğudur. (Parsonez)

3-        Din, “Bütün varlıklar, bizim ilim ve marifetimizden daha üstün olan bir varlığın zuhur ve eseridir” hakikatini kabul etmektir. (Harbırıt Spencer) [6]

Bazı düşünürlere göre dinin tarifi çok zor, hatta imkânsız sayılsa da, ilmi bir konuda dinden kastımızın ne olduğunu aydınlatmamıza engel değildir. Burada dinden kasıt şudur:

“Onu getirenin ve  izleyenlerin, âlemlerin Rabbi tarafından olduğunu iddia ettikleri, inanç ve emirler topluluğuna din denir.”



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 next